سازه ای جانبی واقع در شهرستان بندرگز،بخش نوکنده، دهستان بنفش تپه، روستای جفاکنده
قدمت تقریبی سازه : 200 سال تاریخ واچینی: خرداد ماه 1394 تاریخ دوباره چینی: مرداد ماه 1401 An outbuilding located in Bandargaz County, Nokandeh District, Banaf Tappeh Rural District, Jafakandeh Village Approximate age of the structure: 200 years. Date of restoration: June 2015. Date of re-repair: August 2022.
از ویژگی های این سازه قدمت آن می باشد که حدود 200 سال پیش به صورت چوبی ساخته شده است که با الگوهای سازه ای بومی منطقه مطابقت دارد و دارای اصالت تاریخی- فرهنگی می باشد. این سازه دارای فرم هندسی منظم و ساده که به علت کام وزبانه بودن کل سازه در مجموع برابر زمین لرزه به لحاظ سازه ای مقاوم بوده است.
این سازه در دو طبقه که طبقه همکف این سازه بر روی پایه های کنده سری در ارتفاع 80 سانتیمتری از سطح زمین احداث شده است. این سازه به صورت مربع شکل و با ابعاد تقریبی 4*4 متر ساخته شده است و ارتفاع آن در طبقه همکف40/2 متر و در طبقه اول80/1 متر است.
در زمان گرمای هوا از طبقه بالای نپار برای استراحت استفاده می شده و در طبقه پایین آن وسایل مورد نیاز شان را می گذاشتند. هر طبقه از این سازه دارای در بوده که برای مراجعه به هر طبقه باید درها را که بصورت کشویی بوده است می کشیدند. تلار بطور کامل دارای دیواره چوبی بوده که هر قطعه اش بصورت کشویی در دیواره ها قرار می گرفت (تخته هایی کشویی) و در ها قفل می شد. تابستان تخته های کشویی را بر می داشتند تا جریان هوا باعث خنکی شود و در زمستان می گذاشتند. در زمان روس ها خانواده را داخل نپار می بردند و در را قفل می کردند که آنها و در امنیت باشند، این کاربرد تلار سه ماه تابستان بود و در زمستان سیر از آن آویزان می کردند و یا ترشی و کیسه های آذوقه و مابقی وسایل آنجا نگهداری می شد. فقط افراد متمول روستا قادر به ساخت نپار بودند و وجود نپار در یک خانه نشانه ثروتمندی صاحب خانه بود.
سرپرست کارگاه: رضا قاسم آبادی و عماد مقصودلو
گروه معماری: سیده مینا امینی ، یاسر امانی ، سعادت اله مسعودی
مردم شناسی: مریم منصوری
فیلم و عکس: آرمان ارشادی
گروه واچینی: مهدی مقدری ، علی سدیدی ، ابراهیم ساوری ، برات حسام ، علی اکبر لکزایی
گروه دوباره چینی: شرکت مرمت کاران هورشید هیرکان
One of the characteristics of this structure is its age, which is about 200 years ago, it was built of wood, which is consistent with the local structural patterns of the region and has historical and cultural authenticity. This structure has a regular and simple geometric form, which has been structurally resistant to earthquakes due to the fact that the entire structure is palatal.
This structure has two floors, the ground floor of which is built on pile foundations at a height of 80 centimeters from the ground. This structure is square in shape and has dimensions of approximately 4 x 4 meters, and its height is 2.40 meters on the ground floor and 1.80 meters on the first floor.
During hot weather, the upper floor of the napar was used for resting, and the lower floor was used for storing their necessary items. Each floor of this structure had a door that had to be pulled out to access each floor, which was a sliding door. The mill was completely made of wooden walls, each piece of which was placed in the walls in a sliding way (sliding boards) and the doors were locked. In the summer, the sliding boards were removed to allow air flow to cool down, and in the winter, they were put back in. During the Russian era, the family was taken into the napar and the door was locked so that they and they would be safe. This was the use of the mill for three months in the summer, and in the winter, garlic was hung from it, or pickles and bags of provisions and other items were stored there. Only wealthy people in the village were able to build a napar, and the presence of a napar in a house was a sign of the wealth of the homeowner.
Workshop Supervisor:
Reza Ghasemabadi
Emad Maghsoudloo
Architecture Department:
Sayedeh Mina Amini
Yaser Amani
Saadatollah Masoudi
Anthropology:
Maryam Mansouri
Video and photos:
Arman Ershadi
Vacchini Group:
Mehdi Moghadari
Ali Sadidi
Ibrahim Sawri
For you, Hessam
Ali Akbar Lakzai
Chinese Regroup:
Horshid Hirkan Restoration Company
